Zuiverheid, endotoxinen en zware metalen bij peptiden

Door de Redactie Clean Peptides · Gepubliceerd op 30 september 2026

Bij synthetische peptiden zijn twee analyses gebruikelijk: HPLC voor de zuiverheid en massaspectrometrie (MS) voor de identiteit. Daarnaast bestaan er aanvullende tests: het netto peptidegehalte, endotoxinen (met de LAL- of rFC-test), zware metalen en andere elementen (met ICP-MS of ICP-OES), resterende oplosmiddelen en het tegenion trifluoracetaat (TFA). Welke tests bij een batch zijn gedaan, lees je af op het analysecertificaat (COA). Staat een test er niet op, ga er dan van uit dat hij niet is gedaan.

Zuiverheid, gehalte en identiteit

Zuiverheid meet je met HPLC. Het resultaat is het oppervlak van de hoofdpiek als percentage van alle pieken die de detector ziet. ‘99% zuiver’ betekent dus dat 99% van het UV-signaal bij het juiste peptide hoort. Het zegt niet hoeveel van het poeder peptide is.

Het netto peptidegehalte is die tweede vraag: welk deel van het gewogen poeder bestaat echt uit peptide? Gevriesdroogd peptidepoeder bevat naast het peptide ook water en tegenionen, zoals trifluoracetaat (TFA) uit de zuivering met HPLC [5]. Het gehalte wordt apart bepaald, bijvoorbeeld met een aminozuuranalyse, en het watergehalte vaak met de Karl-Fischer-methode. Voor onderzoekers is dat belangrijk: wie een concentratie berekent op basis van de afgewogen hoeveelheid poeder, rekent zonder dit gegeven te hoog.

Identiteit bevestig je met massaspectrometrie. De gemeten massa hoort overeen te komen met de theoretische massa van het peptide. Hoe je HPLC- en MS-resultaten op een certificaat leest, staat in Een analysecertificaat (COA) lezen.

Endotoxinen: de LAL-test en recombinant factor C

Endotoxinen zijn lipopolysachariden (LPS) uit de celwand van gramnegatieve bacteriën. Ze komen vrij bij celdeling en bij het afsterven van bacteriën. In het bloed lokken ze een sterke ontstekingsreactie van het immuunsysteem uit; daarom worden ze in de farmaceutische industrie standaard gecontroleerd [1]. Ook in labonderzoek kunnen ze storen: een reactie van cellen op endotoxine kan ten onrechte aan het onderzochte peptide worden toegeschreven.

LAL-test. De meest gebruikte test werkt met een extract van bloedcellen van de degenkrab (Limulus amebocyte lysate). Endotoxine zet in dat extract een stollingsreactie in gang, die je kunt meten [1].
Recombinant factor C (rFC). Een alternatief zonder dierlijk bloed. Het gebruikt een in het lab (recombinant) geproduceerde versie van factor C, een stollingsenzym van de degenkrab. Omdat rFC de zogeheten factor G-route niet herkent, reageert het specifieker op endotoxine. In vergelijkende studies kwamen de uitkomsten sterk overeen met die van de LAL-test [2].

De uitkomst wordt uitgedrukt in EU (endotoxine-eenheid) per milligram of per milliliter. Let op: sommige oplossingen kunnen endotoxine maskeren, waardoor een test te weinig vindt. Dat verschijnsel heet low endotoxin recovery [1]. Een betrouwbare endotoxinetest is daarom gevalideerd voor het specifieke product.

Zware metalen en andere elementen: ICP-MS

In geneesmiddelen heet dit tegenwoordig ‘elementaire verontreinigingen’. Volgens de internationale richtlijn ICH Q3D kunnen ze afkomstig zijn van katalysatoren uit de synthese, van contact met productieapparatuur of verpakking, of van andere bestanddelen [4]. De richtlijn deelt elementen in klassen in. Klasse 1 bestaat uit arseen, cadmium, kwik en lood: giftige elementen die in de productie nauwelijks of niet worden gebruikt [4].

Vroeger werd een algemene ‘zware-metalentest’ gedaan. Sinds ICH Q3D is dat vervangen door een risicobeoordeling en metingen met technieken op basis van inductief gekoppeld plasma: ICP-OES en ICP-MS [3]. ICP-MS is het gevoeligst en is vooral nodig om lage concentraties arseen en lood nauwkeurig te bepalen [3]. Een certificaat hoort per element de gemeten waarde en de gebruikte techniek te vermelden.

Resterende oplosmiddelen en TFA

Resterende oplosmiddelen zijn vluchtige organische stoffen die bij de productie worden gebruikt of ontstaan en niet volledig verdwijnen. De richtlijn ICH Q3C deelt ze in drie klassen in: klasse 1 (te vermijden), klasse 2 (beperken; hieronder valt acetonitril) en klasse 3 (lage toxiciteit, zoals ethanol en azijnzuur). Ze worden meestal gemeten met gaschromatografie [4].

TFA (trifluorazijnzuur) wordt gebruikt als oplosmiddel bij de zuivering met HPLC. Daardoor zijn gezuiverde peptiden vaak een TFA-zout [5]. In een klassiek onderzoek remde TFA in lage concentraties de groei van gekweekte bot- en kraakbeencellen. Dat kon een effect van het peptide zelf maskeren of juist een effect suggereren dat er niet was. De onderzoekers adviseerden peptiden voor celexperimenten om te zetten naar een hydrochloride- of vergelijkbaar zout [5]. Vermeldt een certificaat de zoutvorm niet, vraag die dan na.

Wat een goed analysecertificaat vermeldt

Het batchnummer, gelijk aan het nummer op het etiket, plus de datum van de analyse en de naam van het laboratorium.
Zuiverheid met HPLC, bij voorkeur met het chromatogram en de gebruikte golflengte.
Identiteit met MS: gemeten naast theoretische massa.
De zoutvorm (bijvoorbeeld TFA of acetaat) en, als die is bepaald, het netto peptidegehalte en het watergehalte.
Voor elke aanvullende test, zoals endotoxinen, elementen of oplosmiddelen: de methode, de eenheid en de gemeten waarde.

Bij Clean Peptides heeft elke vial en pen een batchnummer op het etiket. Heb je een vraag over de analyse van een product dat je hebt besteld? Neem dan contact op en vermeld het batchnummer.

Producten en verder lezen

Producten

Het volledige assortiment vind je in de winkel, bijvoorbeeld BPC-157 10 mg, TB-500 10 mg, GHK-Cu 100 mg en MOTS-c 10 mg.

Verder lezen

Bronnen

Gorman A, Golovanov AP. Lipopolysaccharide Structure and the Phenomenon of Low Endotoxin Recovery. European Journal of Pharmaceutics and Biopharmaceutics 2022;180:289–307. doi:10.1016/j.ejpb.2022.10.006
Bolden J, Knutsen C, Levin J, et al. Currently Available Recombinant Alternatives to Horseshoe Crab Blood Lysates: Are They Comparable for the Detection of Environmental Bacterial Endotoxins? A Review. PDA Journal of Pharmaceutical Science and Technology 2020;74(5):602–611. doi:10.5731/pdajpst.2020.012187
Janchevska K, Stafilov T, Memed-Sejfulah S, et al. ICH Q3D based elemental impurities study in liquid pharmaceutical dosage form with high daily intake – comparative analysis by ICP-OES and ICP-MS. Drug Development and Industrial Pharmacy 2020;46(3):456–461. doi:10.1080/03639045.2020.1724136
ICH. Guideline for elemental impurities Q3D(R2) (2022) en Impurities: guideline for residual solvents Q3C(R9) (2024). Q3D(R2) · Q3C(R9) (geraadpleegd op 30 september 2026)
Cornish J, Callon KE, Lin CQ, et al. Trifluoroacetate, a contaminant in purified proteins, inhibits proliferation of osteoblasts and chondrocytes. American Journal of Physiology 1999;277(5):E779–E783. doi:10.1152/ajpendo.1999.277.5.E779

Uitsluitend voor laboratoriumonderzoek. De producten van Clean Peptides zijn niet bedoeld voor gebruik bij mensen of dieren. Dit artikel geeft algemene informatie en is geen medisch advies.