Ipamorelin is een synthetisch pentapeptide, een keten van vijf bouwstenen, uit de groep van de groeihormoonsecretagogen (GHS). Dat zijn stoffen die binden aan de receptor waarop ook het lichaamseigen peptide ghreline werkt. Het Deense bedrijf Novo Nordisk beschreef ipamorelin in 1998 [1]. Het is nooit als geneesmiddel toegelaten: het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) kent geen vergunning of aanvraag [4], en ook in de Verenigde Staten is het niet goedgekeurd. In de onderzoeksmarkt komt ipamorelin ook voor in combinatie met CJC-1295 (no DAC), een analoog van groeihormoon-releasing hormoon (GHRH). Hieronder lees je wat beide stoffen zijn, hoe ze zijn ontwikkeld en hoe regelgeving en sport ze indelen.
Twee routes naar groeihormoon
Groeihormoon (GH) wordt door de hypofyse in pulsen afgegeven. Die afgifte wordt onder meer via twee receptoren geregeld. De eerste is de GHRH-receptor. Daarop werkt GHRH, een hormoon uit de hypothalamus. De tweede is de ghrelinereceptor, in de literatuur ook GHS-receptor of GHS-R1a genoemd.
Synthetische stoffen die op die tweede receptor werken, heten groeihormoonsecretagogen. Een oudere groep daarvan zijn de groeihormoon-releasing peptiden (GHRP’s), zoals GHRP-1, GHRP-2 en GHRP-6. Ipamorelin is uit die lijn voortgekomen. Toen het werd ontwikkeld, was ghreline zelf nog niet ontdekt. De onderzoekers spraken daarom van een ‘GHRP-achtige receptor’ [1].
Ipamorelin en CJC-1295 grijpen dus op verschillende receptoren in dezelfde hormoonas aan: ipamorelin op de ghrelinereceptor, CJC-1295 op de GHRH-receptor.
Structuur en ontwikkeling van ipamorelin
| Kenmerk | Ipamorelin |
|---|---|
| Stofklasse | synthetisch pentapeptide, groeihormoonsecretagoog (GHS) |
| Volgorde | Aib-His-D-2-Nal-D-Phe-Lys-NH2 |
| Bijzonderheden | twee niet-natuurlijke bouwstenen (Aib en 2-naftylalanine), twee D-aminozuren en een amide aan het eind van de keten |
| Molecuulformule | C38H49N9O5 (PubChem CID 9831659) |
| Molaire massa | 711,9 g/mol |
| Ontwikkelaar | Novo Nordisk, Denemarken (publicatie 1998) |
Ipamorelin kwam voort uit een groot chemieprogramma. De onderzoekers maakten een reeks verbindingen die waren afgeleid van GHRP-1, maar zonder het middelste deel Ala-Trp [1]. In hun farmacologische onderzoek gebruikten ze hypofysecellen van ratten en proeven bij ratten en varkens. Ipamorelin werkte daarin via dezelfde receptor als GHRP-6.
Bij varkens zagen de onderzoekers met ipamorelin geen duidelijke stijging van de stresshormonen ACTH en cortisol. Met GHRP-6 en GHRP-2 zagen ze die wel. Daarom noemden zij ipamorelin ‘de eerste selectieve groeihormoonsecretagoog’ [1]. Dat is een bevinding uit dieronderzoek uit 1998. Het is geen eigenschap die voor gebruik bij mensen is vastgesteld.
Later is ipamorelin ook klinisch onderzocht. Een gerandomiseerde, placebogecontroleerde fase 2-studie (ClinicalTrials.gov NCT00672074) keek naar volwassenen na een darmoperatie. De onderzoeksvraag ging over de vertraagde darmfunctie na zo’n ingreep (postoperatieve ileus). Op de belangrijkste eindpunten vonden de onderzoekers geen significante verschillen met placebo [2]. Een handelsvergunning is er nooit gekomen.
CJC-1295 en de toevoeging ‘no DAC’
CJC-1295 is een GHRH-analoog. Het is afgeleid van hGRF(1-29), de eerste 29 aminozuren van humaan GHRH. Het Canadese bedrijf ConjuChem beschreef het in 2005 [3]. In CJC-1295 zijn vier aminozuren van die keten vervangen. Daarnaast heeft het molecuul aan het eind een extra lysine met een reactieve groep (een maleïmidederivaat). De ontwikkelaar noemde die techniek ‘drug affinity complex’, afgekort DAC. Met die groep hecht het peptide zich in het bloed aan albumine. In het oorspronkelijke rattenonderzoek bleef CJC-1295 daardoor veel langer in plasma aanwezig dan hGRF(1-29) [3].
Met ‘CJC-1295 no DAC’ bedoelt de onderzoeksmarkt de keten van 29 aminozuren met dezelfde vier vervangingen, maar zonder die reactieve groep. Die variant heet ook wel ‘modified GRF (1-29)’. Het is dus een ander molecuul dan het CJC-1295 uit de oorspronkelijke publicatie, met een lagere massa. Wie met de combinatie werkt, controleert daarom op het analysecertificaat welke variant is gemeten.
Regelgeving en dopingstatus
Europese Unie en Verenigde Staten. In het geneesmiddelenoverzicht van het EMA, dat ook ingetrokken aanvragen bevat, komen ipamorelin en CJC-1295 niet voor [4]. In de Amerikaanse geneesmiddelendatabase van de FDA staan ze evenmin. Geen van beide is dus ergens in de EU of de VS als geneesmiddel toegelaten.
Sport. Op de Prohibited List 2026 van het Wereld Anti-Doping Agentschap (WADA) staan beide stoffen met naam in klasse S2.2.4, groeihormoon-releasing factoren. CJC-1295 staat bij ‘GHRH en analogen’, ipamorelin bij ‘groeihormoonsecretagogen’ [5]. Stoffen in klasse S2 zijn voor sporters altijd verboden, in en buiten wedstrijden. Sportbonden en nationale antidopingorganisaties passen deze lijst toe. Daardoor geldt de combinatie van ipamorelin en CJC-1295 in de georganiseerde sport als dopingmiddel. In sommige landen vallen dopingmiddelen daarnaast onder nationale wetgeving die ook buiten de sport geldt. Welke regels gelden, verschilt per land.
Ipamorelin en de combinatie van Clean Peptides zijn onderzoeksmateriaal (research use only). Ze zijn niet bedoeld voor gebruik bij mensen of dieren.
Analyse en opslag
- Identiteit. Massaspectrometrie (MS) laat zien of de gemeten massa past bij de verwachte structuur. Voor ipamorelin is dat 711,9 g/mol. Bij de combinatie hoort elk peptide een eigen piek en een eigen massa te hebben. Zo zie je ook of CJC-1295 met of zonder DAC-groep is gemeten.
- Zuiverheid. HPLC laat zien welk deel van het signaal bij de hoofdpiek hoort. Bij een combinatie kan de zuiverheid per component worden opgegeven of over het geheel; dat is niet hetzelfde. Zie Een analysecertificaat (COA) lezen.
- Bewaren. Als gevriesdroogd poeder droog, koel en donker. Zie Peptiden bewaren.
Elke vial van Clean Peptides heeft een batchnummer op het etiket. Noteer dat bij elke proef.
Producten en verder lezen
Producten
Ipamorelin 5 mg wordt geleverd als gevriesdroogd poeder in een vial. De combinatie staat in het assortiment als ipamorelin 5 mg + CJC-1295 (no DAC) 5 mg. Een ander GHRH-analoog is tesamorelin 10 mg. Oplosmiddel voor het lab: bacteriostatisch water 3 ml of 10 ml.
Verder lezen
- Wat is tesamorelin? GHRH-analoog uitgelegd
- Wat zijn peptiden? Uitleg en begrippen
- Een analysecertificaat (COA) lezen
- Kennisbank: peptiden en onderzoeksmateriaal uitgelegd
Bronnen
- Raun K, Hansen BS, Johansen NL, et al. Ipamorelin, the first selective growth hormone secretagogue. European Journal of Endocrinology 1998;139(5):552–561. doi:10.1530/eje.0.1390552
- Beck DE, Sweeney WB, McCarter MD; Ipamorelin 201 Study Group. Prospective, randomized, controlled, proof-of-concept study of the ghrelin mimetic ipamorelin for the management of postoperative ileus in bowel resection patients. International Journal of Colorectal Disease 2014;29(12):1527–1534. doi:10.1007/s00384-014-2030-8
- Jetté L, Léger R, Thibaudeau K, et al. Human growth hormone-releasing factor (hGRF)1-29-albumin bioconjugates activate the GRF receptor on the anterior pituitary in rats: identification of CJC-1295 as a long-lasting GRF analog. Endocrinology 2005;146(7):3052–3058. doi:10.1210/en.2004-1286
- European Medicines Agency. Download medicine data, overzicht van geneesmiddelen inclusief ingetrokken aanvragen (geraadpleegd op 6 oktober 2026)
- World Anti-Doping Agency. Prohibited List 2026, klasse S2.2.4 (geraadpleegd op 6 oktober 2026)
Uitsluitend voor laboratoriumonderzoek. De producten van Clean Peptides zijn niet bedoeld voor gebruik bij mensen of dieren. Dit artikel geeft algemene informatie en is geen medisch advies.
